فلسفه مجوز بیاسدی (BSD License) و تفاوت کلیدی آن با GPL
مفهوم «آزادی» در دنیای نرمافزارهای متنباز (Open Source) به شکلهای مختلفی تفسیر میشود. در این میان، دو مکتب فکری بسیار مهم وجود دارد که توسط مجوزهای BSD و GPL نمایندگی میشوند. مجوز بیاسدی یکی از سادهترین، منعطفترین و آزادترین مجوزهای تاریخ نرمافزار است که محدودیتهای قانونی را به حداقل ممکن میرساند.
تفاوتهای بنیادین: Permissive در برابر Copyleft
تفاوت اصلی این دو مجوز در رویکرد آنها نسبت به نحوه استفاده از کدهای تغییر یافته است:
- مجوز بیاسدی (Permissive): این مجوز به شما آزادی بیقید و شرط میدهد. شما میتوانید کد را دانلود کنید، تغییر دهید، آن را با کدهای اختصاصی خود ترکیب کنید و حتی محصول نهایی را به صورت تجاری و متنبسته (Closed-source) بفروشید. تنها شرط این است که نام پدیدآورندگان اولیه و متن کوتاه کپیرایت حفظ شود.
- مجوز جیپیال (GPL - Copyleft): این مجوز رویکردی شرطی (و به اصطلاح ویروسی) دارد. اگر شما از کدی با مجوز GPL در نرمافزار خود استفاده کنید یا آن را تغییر دهید، از نظر قانونی موظف هستید سورسکد کل پروژه نهایی خود را نیز تحت همان مجوز GPL به صورت عمومی و متنباز منتشر کنید.
چرا غولهای فناوری BSD را ترجیح میدهند؟
مجوز سختگیرانه GPL برای شرکتهای تجاری که میخواهند از مالکیت معنوی (IP) خود محافظت کنند، یک ریسک بزرگ محسوب میشود. به همین دلیل است که شرکتهایی مانند اپل (در توسعه macOS و iOS)، سونی (در سیستمعامل پلیاستیشن) و توسعهدهندگان زیرساختهای شبکهای مدرن، به شدت به استفاده از کدهای خانواده BSD تمایل دارند. مجوز بیاسدی به آنها اجازه میدهد بدون به خطر انداختن اسرار تجاری خود، از یک پایه کدهای بینهایت پایدار و قدرتمند استفاده کنند.